hoe-blijf-je-samen-na-een-afgebroken-zwangerschap

Hoe ga je om met je relatie na een afgebroken zwangerschap?

Ik durf niet te zeggen of een afgebroken zwangerschap bij een meer dan gewenst kindje het moeilijkste punt is waarop een relatie ooit kan komen, maar een beproeving is het zeker. Allereerst ga je door een loodzware periode van keuzes maken. Keuzes voor wel of geen onderzoek, voor wat te doen met de uitslagen van het onderzoek. Keuzes die letterlijk gaan over leven en dood. En als je er dan samen uitkomt, wat in ons geval gelukkig zeker zo was, dan is er nog die enorme berg verdriet waar je doorheen moet. En dat doe je deels samen, maar ook deels alleen. Je hebt nou eenmaal je eigen verdriet en daar heb je mee te dealen.

En of dat niet al moeilijk genoeg is, heb je ook nog te maken met het verdriet van de ander. Je rouwt allebei om hetzelfde kindje – jullie kindje – maar de kans dat je daar beiden 100% hetzelfde mee omgaat is klein. Hoe doe je dat dan? Hoe kom je die heftige periode door en zorg je ervoor dat je aan het eind van die periode nog steeds samen bent?

Ik kan alleen spreken uit eigen ervaring. Gelukkig zaten wij er vrijwel hetzelfde in, voorafgaand aan de bevalling. We kozen beiden voor zoveel mogelijk onderzoek en hebben vanaf het eerste moment dat we wisten dat er misschien iets mis was, gezegd dat we open stonden voor een afbreking van de zwangerschap. Genieten van het leven, dat doen we zelf heel graag en willen we ook voor onze kindjes. Als dan de kwaliteit van het leven dat ons kindje te wachten staat zó laag is dat hij na uiterlijk vijf maanden al zou overlijden (maar zeer waarschijnlijk eerder), na een ziekbed vol pijn, dan is dat voor ons een reden om die keuze te maken.

Ook na de bevalling bleek onze relatie ijzersterk, gelukkig. Ik ben ervan overtuigd dat de dingen die we mee hebben gemaakt vanaf oktober 2017 ons alleen maar dichter bij elkaar gebracht hebben. Op de een of andere manier voelden we elkaar steeds zó goed aan en waren we er volledig voor elkaar. En natuurlijk deden we dat op onze eigen manier en kwam die niet altijd helemaal overeen, maar dat was niet erg. We konden dat aan. Iedere relatie is anders, maar misschien kan ik je helpen door op te schrijven wat bij ons heeft geholpen.

Praat met elkaar

Kruip niet weg in je eigen cocon, maar blijf met elkaar in gesprek. Ook (vooral) als het lastig is en je eigenlijk geen zin hebt om een uitgebreid gesprek aan te gaan. Als je elkaar geen deelgenoot maakt van je verdriet, dan kan ik me zo voorstellen dat je op den duur uit elkaar groeit. Je kunt nou eenmaal geen gedachten lezen en weet dus niet wat er in de ander omgaat. Door elkaar dat te vertellen, blijf je dichtbij elkaar.

Praat met anderen

De eerste paar maanden heb ik dit weinig gedaan, want ik voelde me door de grote boze buitenwereld erg onbegrepen. Mijn vriend was de enige die het snapte, althans zo voelde het. Toen ik me ervoor openstelde om mijn verdriet en tranen ook bij anderen te uiten, merkte ik wat een verrijking dat was. Je omgeving heeft net andere inzichten dan jijzelf of je partner en daardoor heb je met hen andere gesprekken. Laten we eerlijk zijn, op een gegeven moment heb je het met je partner steeds over dezelfde dingen, met dezelfde woorden en dezelfde conclusies. Een andere kijk op dingen is dan ook weleens prettig en geeft lucht en ruimte.

Doe geen aannames

Vul geen dingen voor elkaar in. Omdat ik mijn verdriet meer uitte dan mijn vriend, kreeg ik het idee dat ik mijn verdriet soms niet goed bij hem kwijt kon. Ik was namelijk degene in onze relatie die steeds over ons kindje begon en daardoor kreeg ik het gevoel dat hij er niet over wilde praten. Ook wilde ik hem niet steeds meer verdriet doen door erover te beginnen, want zo voelde het dan. Ik vulde dat dus voor hem in, dat hij zo dacht. Wat ik heb gemerkt is dat wanneer ik iets voor hem invulde, dit lang niet altijd echt het geval was. Vaak niet zelfs. Maak je gevoel en gedachtes dus expliciet, geef ze letterlijk aan. Pas dan weet je wat er écht in het hoofd van je partner omgaat.

Geef elkaar de ruimte

Letterlijk en figuurlijk. Wees vrij in je eigen verdriet en durf daarin ook ruimte te pakken voor jezelf. Mijn vriend ging drie weken na de bevalling een weekje weg met vrienden. Die week stond al op de planning en ik wist gewoon dat hij het nodig had. We hadden er allebei vrede mee dat hij ging, dus het was goed. Ik trok een weekje bij mijn ouders in en hij had een uitlaatklep. Ik zeg niet dat het makkelijk was om die keuze te maken, want natuurlijk was ik liever samen geweest. Maar hij had het nodig, en daardoor ik ook. Het gaf ook tijd en ruimte voor mijn eigen verdriet.

Neem een rol aan die goed voelt

Het is zo makkelijk om te verdrinken in je eigen verdriet en elkaar te vergeten, dat heb ik ook gemerkt. Je neemt zo snel een bepaalde rol of houding aan, waarna het lastig is om daar weer uit te komen. Bij ons was mijn vriend degene die zorgde en die zich sterk hield voor mij. Logisch, want ik was net bevallen en de hormonen gierden nog door mijn lijf. Maar nadat ik een beetje was bijgekomen van de bevalling, wilde ik ook weleens voor hem zorgen en zijn schouder zijn om op uit te huilen. Ik merkte hoe snel je vast komt te zitten in zo’n rol en hoe lastig het dus is om eruit te komen. Gelukkig lukte het wel om de rollen om te draaien, maar dat gaat dus niet vanzelf.

Geen verplichte nummers

Ik vond dat ik geen betere reden had om mijn sociale leven even op een laag pitje te draaien. Gelukkig dacht mijn vriend er hetzelfde over. Een tijdje sloegen we alle verplichte nummers, alle afspraken die beklemmend en benauwd voelden over. En ik vind dat eigenlijk nog steeds een goede ontwikkeling, dus soms doe ik dat nog steeds. Op het moment dat je met zoveel verdriet te maken krijgt, heb je echt geen minuut energie over. Steek je energie dus in elkaar of afspraken die weinig energie kosten en je hopelijk wat energie opleveren. Kan je omgeving daar niet zo goed mee omgaan? Jammer dan. De rest van de wereld komt wel weer. Eerst opkrabbelen. Samen.

Posts created 29

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven