slechte-eicel-kwaliteit

Verhaal van een wensmama: slechte eicel-kwaliteit

Sommige vrouwen raken snel na het stoppen met anticonceptie zwanger. Fantastisch natuurlijk, maar helaas is dit niet voor iedereen weggelegd. Soms lijkt dat bijna een taboe, en dat vind ik totaal onnodig. Daarom deel ik de verhalen van allerlei vrouwen: snel zwanger, met de grootste moeite van de wereld zwanger of nog niet zwanger.  Vandaag deel ik het verhaal van wensmama Kim (27). Kim is sinds maart ‘17 getrouwd met Chris (28). Op het moment dat ze ‘ja’ tegen elkaar zeiden, kenden ze elkaar precies 1,5 jaar.

Kim: “Ik ken Chris via internet. Vanaf onze eerste date zijn we altijd samen geweest. We wisten direct dat het goed zat en dat een kindje van harte welkom was. Sinds die eerste date hebben we er nooit iets aan gedaan om een kindje te voorkomen. Mocht het zo zijn dat ik zwanger werd, dan was dat goed geweest.”

Moeilijk zwanger worden

“Ik had al een lange relatie achter de rug waarin ik probeerde om zwanger te raken, maar helaas was dat zonder succes. We zijn toen nooit naar het ziekenhuis gegaan om te kijken waar het aan lag, omdat mijn toenmalige partner daar niet klaar voor was. Voordat ik Chris voor het eerst zag, had ik tijdens ons app contact al aangegeven dat zwanger worden voor mij wel eens moeilijk zou kunnen zijn. Toen we een jaar samen waren, hebben we de stap naar het ziekenhuis gezet. Op het moment dat deze afspraak was gepland, deelden we dit gelijk met onze omgeving. Omdat we vrij snel getrouwd zijn, was iedereen ervan overtuigd dat er snel kindjes zouden komen. Helaas is dat tot op de dag van vandaag nog niet gelukt.”

Slechte eicel-kwaliteit

“Onverklaard verminderd vruchtbaar. Dat was de diagnose tijdens de eerste 1,5 jaar van ons traject. Omdat je dan niet weet waar je aan toe bent én waarom het niet lukt, was dat voor ons heel zwaar. Mijn man is uiterst vruchtbaar en heeft een uitstekende zaadkwaliteit. Dat het probleem bij mij lag, werd daarom wel al snel duidelijk. Na onze eerste IVF-poging kwam aan het licht dat mijn eicel-kwaliteit niet goed is. De harde schil zorgt ervoor dat er geen bevruchting plaatsvindt en dat een zwangerschap op de natuurlijke manier nooit gaat lukken. Aan de ene kant was dit natuurlijk verdrietig nieuws, maar aan de andere kant ben ik ook heel blij dat we nu eindelijk gericht behandeld kunnen worden.”

Overgestapt naar Düsseldorf

“Na twee IVF/ICSI-pogingen besloten we om over te stappen naar Düsseldorf, in de hoop dat daar meer onderzoek gedaan werd en we zo beter konden begrijpen waarom mijn eicellen een slechte kwaliteit hebben. In beide pogingen die al geweest zijn, hebben we geen cryo’s overgehouden en is er maar één keer een verse terugplaatsing geweest. We hopen nu op een beter resultaat, met meer eicellen van een betere kwaliteit en meer embryo’s.

Wachten is het zwaarst

“Het traject zelf vind ik goed te doen. De hormonen zijn vervelend, maar ik vind het niet zó vreselijk dat ik het liefste drie weken in bed blijf liggen. Wachten, dat is het zwaarst. Het wachten tot je kunt beginnen, wachten op de echo’s en het wachten op de testdatum.”

We nemen onze ruimte

“De echo’s en het spuiten van de hormonen doe ik voornamelijk alleen. Mijn man is vrachtwagenchauffeur en kan daardoor niet altijd mee. Als hij mee kan, dan gaat hij altijd mee. De puncties en de terugplaatsingen doen we wel altijd samen. En we praten veel. Samen verzetten we onze gedachten door veel te doen. Voor ons werkt dit perfect op deze manier. We nemen allebei onze eigen ruimte om het te doen zoals voor ons het beste voelt.”

Een grote uitdaging

“Naast de hormonen en foliumzuur doen we niets extra’s. Ik sport vrij veel, dat vind ik fijn om mijn energie en wat kilo’s kwijt te raken. Beiden zijn we vrij nuchter, daarom gebruiken we niet allerlei pillen en andere middeltjes. Net als veel vrouwen heb ik al een keer een miskraam gehad. Toch proberen we vooral om positief te blijven. Het zwanger worden (en blijven) is voor ons de grootste uitdaging. ”

Iedereen leeft mee

“Onze volledige omgeving weet ervan: van vrienden tot familie en van de buurman tot onze collega’s. Ze leven ontzettend met ons mee en gunnen ons een eigen wonder. Sommige vrienden zijn in de wachtweken nog ongeduldiger dan wij. We zijn overal welkom, ook als het niet zo goed gaat. En als ik even niet zo vrolijk ben, laat iedereen me lekker mijn gang gaan.”

Loop jezelf niet voorbij

“Ik had veel liever eerder willen weten waarom het bij ons niet lukte. Dan hadden we direct de juiste behandeling gekregen en niet twee jaar verspild. Eicel-onderzoek is lastig, maar toch had ik dit graag willen laten doen als ik de keuze had gehad. Als tip wil ik dan ook meegeven: luister naar je gevoel. Krijg je geen fijn gevoel bij het ziekenhuis of wordt er niet naar je geluisterd? Er zijn meer ziekenhuizen die je kunnen en willen helpen. Doe waar je je goed bij voelt, ook als dit een maand rust betekent. Pak dat maandje. Loop vooral jezelf niet voorbij en neem rust als je dat nodig hebt. Het is soms al stressvol en emotioneel genoeg. Het belangrijkste is dat jij je goed voelt, dan zal het traject ook makkelijker zijn. Doe niets omdat iemand zegt dat het goed is of er een goede ervaring mee heeft, maar doe iets omdat jij het wil.”

Posts created 29

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven