verdikte-nekplooi-bij-termijnecho

Verdikte nekplooi bij termijnecho (12 weken zwanger)

Toen ik na acht maanden zwanger bleek te zijn, kon ik mijn geluk niet op. Mijn vriend en ik zaten kilometers hoog op een roze wolk. Omdat we niet wilden wachten tot we een echo bij de verloskundige kregen, maakte ik zelf een afspraak bij het echobureau. Toen ik acht weken zwanger was, kregen we daar voor het eerst een kijkje in mijn buik. Een piepklein, kloppend hartje lachte ons tegemoet. Dolgelukkig verlieten we het pand, terwijl we ondertussen de echofoto’s doorstuurden naar iedereen die al van de zwangerschap afwist.

Zo’n drie weken later mochten we opnieuw een echo laten maken, dit keer een termijnecho. Ik was toen bijna 12 weken zwanger en ging vol vertrouwen naar de verloskundige toe. Geen seconde had ik erbij stilgestaan dat slecht nieuws ook een mogelijke uitkomst van de echo was. De termijnecho voelde meer als het laatste moment voor we iedereen zouden vertellen dat er een kindje op komst was – ons kindje.

Tijdens de echo keken mijn vriend en ik glunderend mee naar het scherm. Na een tijdje vroeg de verloskundige of we van plan waren om prenataal onderzoek te laten doen, zoals de NIPT of een nekplooimeting. Ik knikte nog enthousiast van ja, want ik had me al urenlang op het internet ingelezen en wist precies wat ze bedoelde. “De reden dat ik het vraag, is omdat ik denk dat ik een verdikte nekplooi zie bij jullie kindje. Ik kan het alleen nog niet goed zien.” BAM. Grond onder mijn voeten vandaan. Keihard van de roze wolk gedonderd.

Geschrokken keek ik naar mijn vriend, maar die was zich nog niet van het slechte nieuws bewust. De verloskundige legde uit dat een nekplooi van een kindje in deze termijn maximaal 3,5 millimeter dik mag zijn, en dat ze niet helemaal goed kon zien of dat wel goed zat bij ons kindje. Een verdikte nekplooi kan een aanwijzing zijn dat er iets in de aanleg van het kindje niet goed zit en staat vaak in verband met een (ernstige) chromosoom- of hartafwijking. De verloskundige keek opnieuw en vertelde dat ze helaas toch echt een verdikte nekplooi zag. De meting op het scherm gaf een nekplooi aan van 4,6 millimeter.

Daarna ging alles heel snel. De verloskundige belde met het LUMC en gaf onze contactgegevens door. We zouden snel door het ziekenhuis worden gebeld. Beduusd namen we de foto’s aan die waren gemaakt en voor ik het wist, stonden we alweer buiten. Slechts een paar minuten later belde het LUMC, om een afspraak te maken voor de volgende ochtend vroeg. Het was gelukkig maar een paar honderd meter lopen naar huis, want ik wilde niets liever dan snel thuis zijn. Het slechte nieuws was zo’n enorme klap in mijn gezicht. Hier was ik absoluut niet op voorbereid.

Die avond heb ik fanatiek heel Google ondersteboven gehaald en alles gelezen wat er geschreven is over een verdikte nekplooi bij de termijnecho van 12 weken. Achteraf gezien heb ik hier niet enorm veel aan gehad, want de situatie van ons kindje bleek uiteindelijk vrij zeldzaam. Aan iedereen die nu in hetzelfde schuitje zit, zou ik dan ook aanraden om niet te gaan zoeken op internet. Je weet op dit moment nog niets, dus je weet ook niet waar je het beste naar kunt zoeken. Dat is absoluut niet makkelijk, ik weet hoe lastig dat voelt. Voor mij was dit ook niet de laatste avond die ik speurend op internet heb doorgebracht.

Benieuwd naar hoe ons verhaal verder ging? Dat lees je hier. Is mijn verhaal (helaas) herkenbaar voor je? Ik kom graag met je in contact en zou een reactie heel fijn vinden.

Posts created 29

2 gedachten over “Verdikte nekplooi bij termijnecho (12 weken zwanger)

  1. Herkenbaar, wij hadden bij die bewuste 2e echo ook de grote zussen meegenomen. De echo werd gedaan door een stagiaire, de verloskundige zat er bij en wilde zelf ook even kijken want ze dacht dat ze wat zag. Ook een verdikte nekplooi. Doorgestuurd naar het ziekenhuis en daar duidelijk te zien, ook nog eens met hele aparte tussenschotjes, naar een ander ziekenhuis en ook daar goed te zien. Doorverwezen voor een vlokkentest en daar bleek uiteindelijk dat er geen chromosomale afwijking waren. Toen er na de 20 weken echo ook niks bijzonders te zien was betreft haar hartje had ik eindelijk het gevoel dat ik opgelucht kon ademhalen. Helaas ging het alsnog mis bijna 9 weken later, placenta liet acuut los en ons dochtertje is tijdens de spoedkeizersnee overleden. ..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven